فلک بر گردنم زنجیر داره
فلک از گردنم زنجیر بردار
که غربت خاک عالمگیر داره

        رسيد...
        لحظه بدرود ...
        ترک گفته ام ... بدرود.
        نه به اين سکوت و تنهايی!
        * لحظه * تمام توصيف آنچه بايد بدانی
        بدرود
        نه از اينجا نه از تو که از خودم!
        بار سفرم...
        تقوای آفتاب بامداد
        تقوای باران
        تقوای هيبت انسانی شسته از اشک
        فرصت خويش
        تنهايی
        تقوای انتظار ... انتظار... انتظار...
        * لحظه *
        توصيف بهتری هم برايش هست..
        بقول هيچکـــــــــ... :
        « يک اتفاق ساده مرا عاشق تو کرد
            اما
            احساس می کنم
                           يک اتفاق بزرگ
                                      در من افتادست. »

   

      « من ميام نقطه

      اگر اونجا نباشی من درک ميکنم نقطه

      برميگردم نقطه

      و به راهم ادامه ميدم نقطه »

        .......

  « اين سکوت بی باده بر بادم داده است »

      اما نه آنقدر که صدای ترا در کلنجار خستگی نشناسم!

      صدای ترا ....

      لحظه به لحظه ...

     

      ... ما چنگیم: هر تار از ما دردی، سودایی.
      زخمه کن از آرامش نامیرا، ما را بنواز
      باشد که تهی گردیم،
      آکنده شویم از والا «نت» خاموشی ...

                                                   سهراب

 

 

قاصد روزان ابری...

      یادم میاد هر وقت مغایرت میاوردیم
      وسر وکلهء بازرس ها پیدا میشد
      یک اتفاقی می افتاد!
      یا عضو جدید می اومد!
      یا کسی ابقا میشد... حکمش می اومد...
      خلاصه یک جورهایی بهم مرتبط شده بودند.
      بار آخری که مغایرت آوردیم،سر از اینجا درآوردم!
      اینجا اما هر روز مغایرت میاریم!
      حالا نمیدونم خاصیت مکانه که مغایرت خاصیت قبلیشو از دست داده
      یا هر روز اتفاقی می افته و من بدنم داغه؟!
      درهر حال باوجوداینکه اینجا همه چیز برعکسه،
      هر روز صبح که یکی از همکارا یقهء دونه دونمون رو میگیره برای قضیهء مغایرت
      فکر میکنم امروز وقتشه!
      اما گمونم اون روز خاص روزیه که دیگه مغایرت نیاریم!
      انتظار.... همیشه ماه امرداد ماه انتظار بوده برام...
      بدجوری منتظر یه روز بی مغایرتم!
      قاصد روزان ابری داروگ کی میرسد باران؟!
      یا شاید بهتر باشه بگم:
      قاصد روزان ابری مغایرت کی میرسد باران!

 

« .... وغيابت ... حضور قاطع اعجاز است! »

       

    ديدی کم آوردم  قرار بود اشکامو نبينی... ديدی ديگه   کم آوردم
    دعام کن... الان بيشتر از هميشه بهش نياز دارم
    ميترسم مثل اين مترسک ها شم
    امروز اشکم از عصبانيت و ناراحتی و استرس کار نبود...
    از اين صورتکها بود...
    کم آوردم آره.... اما هنوز صورتک نشدم
    یادمه يه استاد داشتيم که می گفت
    اگه يه کاری آزارتون ميداد و غير منطقی از زيرش در می رفتين
    تمرين کنين که انجامش بدين
    اون موقع ها با کارای آسون شروع کردیم... سه تايی
    با اينکه همه باهام مخالفن و میگن ول کن اين معرکه رو...
    این آشفته بازار بی منطق رو
    ميخوام هر روز صبح پاشم... بهت نگاه کنم ... و باز برم وسط معرکه 
    بايد تمرين کنم که .... که ميشه صورتک داشت اما ... نشد!
    گرفتی ديگه؟! 
    هوامو داشته باش.... وارد بد معرکه ای دارم میشم
    که اگه ازش رد نشم... برگشتی نداره...
    مثل آتش ابـــ....